Aan het begin van de 16e eeuw ontdekten de Portugezen de kust bij Hoi An,
spoedig gevolgd door de eerste westerse handelaren en vervolgens de Chinezen,
Japanners, Nederlanders, Engelsen en Fransen. Enkele eeuwen lang was Hoi An
zowel een buitengewoon florerende havenstad als een toonaangevend cultureel
centrum. Rond 1900 veranderde de sociale en natuurlijke omgeving drastisch en
Hoi An verviel tot een slaperig stadje.
Urenlang kun je nu door het centrum slenteren.
Op de eerste plaats langs alle winkeltjes met sjaals, schoenen, kleding,
snuisterijen. Ha Noi is de stad van de kleermakers! Verder tientallen tempels,
gemeenschapshuizen, woonhuizen, al dan niet mede dankzij steun van UNESCO gerestaureerd, sieren de straten van de oude Japanse en Chinese wijk. Een
blikvanger is de overdekte Japanse roze brug. Vlakbij staan schitterende huizen
van rijke Chinese handelaren die tegenwoordig door de erfgenamen opengesteld
zijn voor publiek (koop een knipkaart bij de VVV!). De huizen zijn vaak gedecoreerd met
donkerhouten kolommen en verguld houtsnijwerk, bonsaiboompjes en allerlei oud
Chinees spul.
Dit
is de stad van de kleermakers. Veel
toeristen laten hier een (zijden) pak, jurk of iets anders op maat maken -
veelal in
één dag klaar. Gerda liet er bij Yaly een geborduurd jasje voor Vera maken, ik een colbertjasje. Het jasje voor Vera
had zoveel borduurwerk, dat het uiteindelijk na veel passen en meten nog net op
tijd klaar was: 's avonds op de ochtend voor vertrek werd er om 21 uur nog in
een restaurant gepast!
We
zijn op bezoek geweest in het weeshuis, naast de RK kerk op de hoek van de
straten naar het hotel en naar het centrum. Het is een weeshuis van de staat,
maar wordt vooral financieel ondersteund door diverse buitenlandse
organisaties. Het was er
tamelijk primitief, maar de daar verblijvende kinderen in de leeftijd van 0 - 16
jaar, waarvan velen gehandicapt, vonden het erg leuk en
aanvaarden de meegebrachte ballonnen graag. De leiding heeft liever giften in de
vorm van blikken melkpoeder en contant geld.
Van het strand of de omgeving, zoals de rijstvelden, hebben we door de aanhoudende regen niets gezien. Op de eerste dag konden we nog net tussen de buien door een tochtje met de boot maken, best mooi tussen de oevers met palmbomen - met onderweg een demonstratie van een vissersfamilie. 's Avonds was Hoi An mooi verlicht, met veel lampions. De buurt bij de oude markt, aan de haven, is erg authentiek en interessant: het echte Vietnamese leven. Dat in tegenstelling tot de andere kant van 'Le Loi', richting de Japanse brug, waar de toeristen de straatjes bevolken.