Dit
prachtige park dankt zijn uiterlijke kenmerken voor een groot deel aan de Virgin
River. Een groot ravijn, zijkloven, rijke vegetatie, steile rotswanden en diepe
ravijnen zijn de ingrediënten van dit gebied. In 1919 kreeg het park zijn
status en het heeft een oppervlakte van 592 vierkante kilometer. Het
belangrijkste kenmerk, en tevens de voornaamste trekpleister, is Zion Canyon.
Een 24 km lange en 800 meter diepe kleurige canyon. Het overgrote deel van de
rotsformaties kan men zien vanaf de weg maar het is zeker niet onverstandig een
uitstap te maken om zodoende toch wat meer van het park te kunnen zien. Het
maken van wandelingen verzekerd de wandelaar van prachtig uitzicht op wat meer
verstopte schoonheden van het park. De hoog oprijzende wanden en hellingen zijn
ontstaan door geologische processen die zich meer dan tweehonderd miljoen jaar
geleden hebben afgespeeld. Voormalige binnenzeeën hebben hier hun sedimenten
gedeponeerd. Ongeveer zestig miljoen jaar geleden begon het gebied, wat
nauwelijks boven de zeespiegel uitkwam, langzaam omhoog te drukken. 
De
hoogte waarin het werd omhoog gedrukt was in sommige gevallen meer dan 1500
meter. De eerste blanken die in dit gebied kwamen kregen te maken met de Paiute
indianen die dit gebied claimden. Echter voor Paiute indianen woonde hier al
indianen. Men doet er verstandig aan, als men het park met de auto gaat
bezichtigen, de Zion Scenic Drive te volgen. Een prachtige rit door Zion canyon
is dan een feit.
Hieronder nog wat foto's:
terug
naar Rondreis Amerika 2001