Zondag 15 september

oost: Friedrichshain

De muur

We gingen met de trein naar het Ostbahnhof, een relaxte tocht van 30 minuten. Direct na de uitgang van dit voormalige hoofdstation van oost-Berlijn begint langs de oever van de Spree de graffity-muur, nu bekend onder de naam East Side Gallery (boek blz 139), .
Het langste overgebleven stuk van de Muur vind je nu in Friedrichshain, aan de Mühlenstrasse. Hier staat een stuk van maar liefst 1316 meter dat in 1990 beschilderd is 118 kunstenaars uit de hele wereld. Door vandalisme in de jaren negentig van de vorige eeuw is een groot deel van de oorspronkelijk graffiti beschadigd geweest. Sinds het jaar 2000 heeft men een groot deel van de kunstwerken hersteld.

We bekeken vanaf de linker (oost-Berlijn) Spree-oever de beroemde Oberbaumbrücke op grens Kreuzberg - Friedrichshain, in de tijd van de muur was hier geen doorgang.

Met tram M10 reden we in een half uur langs de woonkazernes in het voormalige oost-Berlijn naar de Gedenkstätte Berliner Mauer aan de Bernauer Strasse. Hier bezochten we het documentatiecentrum, klommen op een uitkijktoren aan de wetselijke kant om vanaf boven te zien hoe het niemandsland achter de muur er vroeger uitzag en liepen langs het tracé van de muur e naar S-Nordbahnhof (S2 ri Blankenfelde, 2e halte = Friedrichstrasse) om op tijd bij de boot te zijn.

Over de Spree

Om 12.30 uur stond een boottocht over de Spree op het programma, met Rederei Bruno Winkler, van aanlegplek Friedrichstrasse (Reichstagufer, bij S-bahn station, naast Tränenpalast) naar Schlossbrücke (Charlottenburg), een tochtje van 50 minuten. Het was in feite het laatste deel van een rondvaart van 3 uur, dus we stapten in op een halfvolle boot die direct weer wegvoer. Geen tijd voor een rustig kopje koffie vooraf dus, maar tijdens de tocht konden we - op een paar spatjes regen na - prima op dek verkeren en lieten ons daar een kopje koffie serveren.

west: Charlottenburg

We zagen in het begin de diverse gebouwen van het parlement en de regering, later veel verbouwde fabrieken uit het begin van de 20e eeuw, geen echte historie maar veel architectuur. Het laatste deel loopt de Spree door de wijk Charlottenburg, ook langs de slottuin.

Na de boottocht zochten we direct de gastvrijheid van Brauhaus Lemke voor een stevige lunch voordat we de slottuin ingingen.

Slot Charlottenburg

Om het grootste paleis van Berlijn te bezoeken moet je wat moeite doen, omdat Slot Charlottenburg buiten het centrum en niet direct bij een metrostation ligt. Het oorspronkelijke slot stamt uit de zeventiende eeuw, maar is in de Tweede Wereldoorlog zwaar beschadigd geraakt. Het is daarna hersteld tot het hedendaagse slot met een museum dat op alle dagen behalve op maandag open is voor het publiek. Erg fraai is de bijbehorende tuin.

Siegesäule

We zagen zaterdag vanaf de Brandenburger Tor in de verte de zogenaamde Siegesäule, een gedenkteken van een overwinning in een lang vergeten oorlog. Van dichtbij bleek pas hoe groot die is. Het was even lopen vanaf de U-bahn, maar het was de moeite waard. Met de bus (bijna zonder Oscar) reden we terug naar de Brandenburger Tor.

Synagoge

Op verzoek gingen we nog even naar de synagoge in Spandau, bekend van de Kristallnacht. Gelegen in een drukke straat en met veel bewaking was het niet erg indrukwekkend. Vanaf de overkant van de straat kun je de gevel zien en het gouden dak, maar van een afstand - zoals vanaf de koepel van de Berlijnse Dom - is dit veel mooier.

Na een rit van 45 minuten met de S2 waren we om half zeven weer in Blankenfelde, waar de bus gelukkig al klaar stond om ons terug te brengen naar het hotel.

terug naar startpagina - zaterdag