Dag 7 - 4 december 2013

Om kwart over acht vertrokken we naar Antalya, waar ons twee verkoopdemonstraties wachtten. De eerste was bij D Jewels, een grote juwelierszaak, waar - voor het idee - eerst nog kort werd 'getoond' dat het allemaal ambachtelijk werk was: in een soort terrarium waren een paar mensen bezig met wat instrumentjes en soldeerbouten, zoals bij de plaatselijke juwelier in de werkplaats. Maar het gebouw met de vele toonzalen met sieraden tot vele tienduizenden euro's straalt toch wat anders uit. Ook hier goed getrainde verkopers en verkoopsters, maar wat minder druk op de verkoop dan in de tapijtenknoperij. Weer waren er mensen die bewust juwelen kochten en/of lieten bijwerken. Aan het einde van de rondleiding kwamen we vanzelf in een grote souvenirwinkel terecht, met een koffiezitje.

Vervolgens even verderop, naar de leren jassen van Kircilar Mondial. Eerst een flitsende modeshow, na een korte uitleg over de kwaliteit van het leer, onderhoud, betrouwbaarheid etcetera. Dan de winkel in - en we werden bestormd door een horde klaar staande verkopers - waarvan er één aan elk stel bleek te zijn toegewezen, en die je voortdurend volgde - gelukkig wel op enige afstand. Gerda hielp een reisgenote in / aan een mooie jas, dus hadden wij weinig last. Opvallend was wel de prijspolitiek hier. Achteraf hadden we de stellige indruk dat de prijzen op de jassen - er stond geen valutateken bij, maar men stelde dat het euro's waren - gewoon in lira's  waren: er werd zonder meer 60% 'korting' gegeven, en daarbuiten kon je nog wel wat onderhandelen, tot een basisbedrag van zo'n 400 euro voor een jas - nog veel geld overigens.

Voor de lunch gingen we rond 13 uur per bus (Antalya bleek nog erg groot, er wonen een miljoen mensen) naar restaurant  Extrablatt. Hier was voor ons een tafel op het terras gereserveerd, weliswaar onder een afdak en met wat warmtestralers in de buurt, maar vanwege de regen toch koud en vochtig. Met wat moeite vonden we een betere plek. Binnen stond een warm en koud buffet met vooral prima grote kippenbouten. We lieten het ons goed smaken.

Na de lunch stond een bezoek met rondleiding door de oude stad Antalya op het programma. We werden afgezet op een groot plein met een standbeeld van Atatürk. De gids had eigenlijk niet veel zin om in de regen de rondleiding te doen, maar deed dit uiteindelijk toch voor een deel van de groep - waaronder Eric en ik. De oude stad stelde niet zoveel voor, maar het was toch de moeite waard, vooral vanwege het haventje met de 'piratenschepen'. Een deel voerde langs een horde marktkramen voor toeristen - vanwege de regen met vooral wanhopige verkopers, niets te verdienen. Terug bij het plein gingen Eric en ik nog even het winkelgebied van de moderne stad in, waar ook de vrouwen ergens aan het shoppen waren. Behalve het 'bazar'deel was het niet veel verschillend met Westerse steden.

Om half vijf was iedereen weer bij de bus en reden we naar het hotel. Er was iets mis gegaan bij de reserveringen, dus had men een ander hotel gezocht en gevonden: hotel La Boutique, van de C&H keten zoals het hotel bij Pamukkale. Dit hotel overtrof alle verwachtingen. Zeer luxueus, en prachtig gelegen. Helaas bleek het diner voor ons niet in het hotel, maar op de locatie van de 'Tukse avond' te zijn, in de buurt van vliegveld en leren-jassenwinkel Kircilar. Het was dus weer een heel stuk rijden, nog steeds in de regen. De locatie was een soort grote feestzaal, in een complex met ook weer winkeltjes. Rond een groot podium stonden er tientallen tafels voor evenzoveel groepen toeristen. Aan tafel werd het eten geserveerd - er kon niet worden gekozen. Uitgekookt was het aanbod tot 'afkoop' van het drinken: één consumptie kostte 5 euro, afkoop was 10 euro.... Nam je halverwege de avond een glaasje water, werd dat - als niet afgekocht - zo voor je neus weggehaald. Bier bleek 'feestbier', frisdrank stond ongekoeld in flessen op tafel. Het eten was zeer matig. de show was op zich best wel goed, knap gedaan door een reeks dansers. Maar o.a. door de enorme zaal met honderden toeristen was het niet echt sfeervol, je zat een heel eind van het podium vandaan. We hadden dit best kunnen missen - zeker toen we hoorden hoe goed het diner in het hotel was geweest....

terug naar startpagina - naar de volgende dag