6-10 - dag 17 - per jeep naar de Bromovulkaan (58 km)

We vertrokken om 8 uur vanaf het hotel, na uitgebreid ontbijt en afscheid van eigenaresse Tante Enny. Klik hier voor de complete route.

In ruim een uur reden we naar een typisch Oost-Javaans dorp in de Tenggervallei waar de reisorganisatie al jaren te gast is - zo bleek uit het gastenboek, waar ik zelfs een bekende in zag staan. Hier gingen we op koffievisite bij een familie - die we overigens totaal niet gesproken hebben. We zaten in een klein kamertje, en door de ramen werden we door de kinderen van de school ernaast bespied. De komst van een groep Nederlanders brengt hier regelmatig de nodige afleiding. Veel kinderen zijn zo brutaal dat ze zich bij de ingang naar ons verblijf verdringen om maar niets te missen.

 

Onze bus maakte om 10 uur plaats voor stevige open jeeps. We namen alleen spullen voor één nacht mee, de rest bleef in de bus. 

We maakten staand achterop  een avontuurlijke rit door het vulkaanlandschap tussen Bromo en Semeru naar de zee van zwart lavazand.  Het was achterop die jeeps een kwestie van heel stevig vasthouden en meeveren, een soort surfen, met de steile bochten en het hobbelen door de grote gaten in de weg. Toen de wegen stoffig werden bleek ook dat je in de voorste jeep geen - maar in de achterste jeep heel veel last had van opwaaiend stof.

 

We stopten na 15 km, zo'n drie kwartier rijden, op een hoogte van 2150 meter voor het dorpje Ngadar waar we te voet doorheen gingen en aan de andere kant een tijd genoten van het uitzicht over de steile akkertjes langs de vruchtbare lavagronden langs de bergen - de uitlopers van de vulkaan. Het was toen nog maar een paar kilometer door de bossen tot de kraterrand, op 2363 meter hoogte.  Inmiddels is er hier ook een weggetje naar beneden, naar de savanne (grasvlakte) op de bodem van de caldera (de grote oude krater van ca 8 km doorsnee), op 2110 meter hoog. We reden nog een paar kilometer waarbij het gras plaats maakte voor een schier eindeloze zee van zwart lavazand. Bij de lunch moest je het verkeer - langsrazende motoren - goed in de gaten houden, anders hapte je voortdurend stof.

We reden door de zandwoestijn langs de krater van de Bromo zelf (zonder top, met veel rook = zwaveldamp). De oude vulkaan ernaast heet Mt Batok. De Bromo is de bekendste vulkaan op Java. De berg is met 2392 meter zeker niet de hoogste berg van de regio, maar de ligging is wel zeer bijzonder. De vulkaan ligt samen met twee andere vulkanen in een zandzee van 8 bij 10 kilometer. De Bromo maakt deel uit van het Tenggermassief en is gelegen in het Nationaal Park Bromo Tengger Semeru dat in Oost-Java ligt.

Dat een vulkaan onvoorspelbaar blijft bleek in de zomer van 2004, toen de Bromo plotseling uitbarstte. Er zijn 2 doden gevallen (toeristen) en 2 mensen zijn gewond geraakt. Ook nu was de vulkaan zo onrustig dat wij er niet naartoe mochten. We besloten dus om na de lunch, middenin de zandzee uit plastic bakjes met koude nassi en een kippepoot, gewoon direct naar het hotel te gaan. We waren daar dus vroeg, al om half een.

Het hotel Lava view Lodge ligt direct aan de kraterrand op 2350 m, het is er dus meestal koud - en zeker toen wij er waren, want het was overwegend bewolkt en zelfs een beetje mistig, het voelde als 'waterkou'. Een paar honderd meter verderop is een klein dorpje, maar daar was letterlijk niets te beleven. Lopen naar een verder uitzichtpunt was ook geen optie: te ver en te steil, met kans op regen bovendien. Achter het hotel was wel een mooi uitzichtpunt. Er zat dus niets anders op dan maar terug te keren naar het restaurant naast het hotel, waar we ook geluncht hadden. Uiteindelijk liet Jim, onze reisbegeleider, een paar pakken speelkaarten aanrukken en hebben we chinees gebridget. In tegenstelling tot de beschrijving van de resiorganisatie was het niet erg gezellig in het restaurant. Helaas was er hier ook geen wifi, dus het was erg lastig de lange tijd te doen. De zonsondergang, met een zilveren rand aan de wolken boven de vulkaan, bood nog een fotomomentje maar dat was het dan.

De kamer was ook geen optie om lang in te verblijven. Een donkere, eenvoudige accommodatie met een zeer eenvoudige badkamer - wel ruim maar niet comfortabel. Door het weer was het allemaal een beetje naargeestig. De verkopers van wollen mutsen, wanten en dergelijke lieten zich echter niet gauw uit het veld slaan!

De volgende dag reisden we naar Kalibaru.

Terug naar het overzicht