De grasmaaimachines van O. de Leeuw 1928

'Verkopen', anecdotisch verslag van L.J. van 't Spijker uit Dordrecht, 18 juni 1984, n.a.v. een reünie na 50 jaar van vier verkopers van O. de Leeuw te Zwolle op 19-5-1984.

Het verslag was toegezonden aan directeur Bootsma om het door te geven aan het personeel, en ongetwijfeld vanwege de nog bestaande relatie kwam het ook in Vollenhove terecht. Zij verplaatsten zich in de sfeer van de jaren 1920-1930, toen niet alle klanten nog telefoon hadden, en het vervoer van Zwolle naar de omliggende plaatsen nog per voerman ging.

Men had in april 1928 een briefkaart binnengekregen van E. van Heerde, smederij, Vollenhove. Een trouwe klant, die praktisch alles wat hij voor zijn bedrijf nodig had bij O. de Leeuw bestelde. Hij stond bekend als een man van rechtuit, betrouwbaar, zonder fratsen, kortom een klant om zuinig op te zijn. En dat waren ze dan ook. In die briefkaart schreef hij aan O. de Leeuw, importeur van Deering grasmaaiers, dat hij een klant had die een Viking maaimachine wilde kopen, doch dat hij de naam en het adres van de importeur van die machine niet kende en of meneer de Leeuw dat even wilde meedelen. Men zat er mee in de maag, een juist antwoord sturen aan Van Heerde betekende gewoon een klant naar de concurrentie verwijzen, maar je kon ook niet zeggen dat de vraag ongehoord was en dat hij dat zelf maar moest uitzoeken. Iemand als Van Heerde verwachtte zonder omwegen een correct antwoord. Van 't Spijker, toen 23 jaar, mocht desgevraagd met de kaart naar Vollenhove, een waagstuk voor zo'n onervaren verkoper en voor de zaak.

Dus met de tram naar Vollenhove. Hij trof Van Heerde met de bekende schipperspet - model Helmut Schmidt - op het markante hoofd bezig een paard te beslaan in de travalje. Op de vraag 'wat kom je doen?' vertelde hij dat Louis Nagel in Arnhem de gevraagde importeur was. 'Dat had je wel kunnen schrijven, dat had je een reis naar hier bespaard.' De verkoper zei dat hij hiermee de vraag had beantwoord, maar dat hij de boer zelf wilde spreken. Dat is niet nodig, zei Van heerde, ik zal de prijzen in Arnhem opvragen en dan ga ik zelf wel naar hem toe. Hij is een goede klant van mij en ik wil geen ruzie met hem hebben. Maar de verkoper gaf zich niet gewonnen, en voreg of zijn zoon niet mee kon gaan om de weg te wijzen, dan zou hij in elk geval onder de vlag van Van Heerde gaan.

Na een muur van onwil te hebben doorbroken reed hij met Van Heerde junior toch de polder in en kwamen bij de boerderij waar ze de klant in de schuur aantroffen. Het volgende gesprek kwam er op neer, dat de Viking weliswaar een goede keus was, maar dat de Giant van Deering uit Amerika direct beschikbaar was, de allerbeste, en niet in Duitsland gemaakt. Weliswaar wat duurder maar veel beter, in voorraad en alleen voor hen die de hogere prijs wilden en konden betalen... Waarop de boer er op stond dat Van heerde die machine dan maar moest leveren. Van Heerde junior vond het een wonder dat juist die boer kon worden bekeerd, maar Van Heerde senior vond het eigenlijk maar niets, maar ging uiteraard accoord. En terug op de zaak was men zeer onder de indruk, want de Giant was eigenlijk een te dure en vrijwel onverkoopbare machine....

Butagas sinds 1931

In oktober 1931 kocht mevrouw Nering Bögel van 'Nieuwhagensdorp' een tweepits gasstel met gasfles bij O. de Leeuw te Zwolle (in de Diezerstraat). Op advies van Jo van Heerde werd Hendrik van Heerde (de paardesmid) de dealer. Voor die tijd werd er gebruik gemaakt in de zomermaanden van petroleumstellen en spiritusvergassers om het eten te bereiden. Pas na de Tweede Wereldoorlog kwam in Vollenhove het koken op elektrische platen op gang.